Nieuwbouw FNWI: klein feestje

Op een regenachtige dag, donderdag 20 maart j.l. hing de vlag vrolijk te wapperen want er was een feestje te vieren bij de Nieuwbouw van de Faculteit Natuurwetenschappen, Wiskunde en Informatica.

In de bouwwereld vinden een aantal symbolische handelingen plaats. In het geval van de FNWI werd gevierd dat het eerste hoogste punt is bereikt, nl. dat van de laboratorium vleugel aan de kant van de Kruislaan. Het dak zit erop en dan is het traditie er een klein feestje van de te maken waarbij pannenbier wordt gedronken. Ik wist niet beter dan dat er een vlag op het dak wordt gehesen, maar ik geloof dat ik niet meer van deze tijd ben.

Voor deze mijlpaal van de FNWI werden op het dak twee rookbommen afgestoken en twee mannen kwamen naar beneden abgeseilt. Één van de twee had een koffertje in zijn hand. Omdat ik niet bij de toespraken aanwezig was, en deze ceremonie vanuit onze werkkamer heb gadeslagen, heb ik geen flauw idee wat deze handeling moest voorstellen. Het enige dat ik kon doen was het één en ander op de foto vastleggen.

Vorig jaar mei was de eerste symbolische handeling: het slaan van de eerste paal. Hiervoor was een kleine ceremonie opgezet. Prof. dr. Peter Nijkamp, voorzitter van de Nederlandse Organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek (NWO) had de eer de eerste paal te mogen slaan. Hij werd bijgestaan door UvA-collegevoorzitter Karel van der Toorn en FNWI-decaan Karel Gaemers. Hierna is het in een rap tempo gegaan. In juni is het slaan van de heipalen echt begonnen en vorige maand heb ik de eerste foto’s van de vorderingen van de bouw op mijn net gestartte blog kunnen publiceren. Een paar impressies wat er van juni 2007 tot maart 2008 is veranderd.

Bovenstaande foto’s zijn vanaf dezelfde positie gemaakt. De linker in juli 2007, de rechter maart 2008

De werkkamer van het bibliotheek personeel kijkt uit op een deel van de nieuwbouw. Ons gebouw moet binnenkort worden afgebroken om de rest van het nieuwe gebouw af te kunnen maken. We zitten er zogezegd met onze neus bovenop. Eerst hadden we een grote Wilg voor ons raam. Die beschermde ons tegen de middagzon. Inmiddels beschermt het nieuwe gebouw ons tegen de brandende zon. We hebben het gebouw etage na etage hoger zien worden. De ruimte voor de bibliotheek is vanuit onze kamer gezien aan de andere kant. Het is niet meer zo makkelijk om daar te komen, omdat het smalle betonpad voortdurend door grote vrachtwagens en andere leveranciers wordt gebruikt. Ik hoop binnenkort een reportage te kunnen maken over de binnenkant van de bibliotheek.